Αναζήτηση

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2020

Το μυστικό της ευτυχίας δεν το ανακάλυψα εγώ, αλλά ο Αριστοτέλης!

 

Εκπαιδευτικού Π.Ε. 70





Για καλύτερη θέαση σε κινητό, μπορείτε να το γυρίσετε οριζόντια.

Εκπαιδευτικού Π.Ε. 70


 Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 3/9/2021


Ίσως ο μεγαλύτερος φιλόσοφος που πέρασε ποτέ από αυτό τον πλανήτη, ο Αριστοτέλης, να έχει ανακαλύψει το μυστικό εκείνο που μπορεί να μας προσφέρει στιγμές ευτυχίας και γαλήνης. Σαφέστατα, δεν υπάρχει μία μαγική συνταγή για όλους, αλλά υπάρχουν κάποιοι κώδικες πάνω στους οποίους μπορούμε να πατήσουμε για να οδηγηθούμε σε μονοπάτια ενάρετα.

Ο Αριστοτέλης λοιπόν πίστευε ότι η ευτυχία μπορεί να πάρει τρεις μορφές. Σκοπός του παρόντος άρθρου είναι να τις παρουσιάσει συνοπτικά και να κάνει μία ανάλυση για κάθε μία από αυτές.

Η πρώτη μορφή ευτυχίας αφορά τις χαρούμενες εκφάνσεις της ζωής που μας προσφέρουν διασκέδαση και ψυχαγωγία. Είναι αυτονόητο πως όταν περνάμε καλά, ο χρόνος κυλάει σαν το νερό. Χοροί, πανηγύρια, ευτυχισμένες στιγμές, παιγνιώδεις καταστάσεις είναι μερικές μόνο στιγμές που μπορούν να δώσουν φως στη ζωή μας. Ελάχιστοι άνθρωποι είναι αυτοί που μπορούν να τις απαρνηθούν, ακόμη και όταν υποφέρουν από κατάθλιψη. Ένα χαμόγελο από τα παιδιά σου την ώρα που διασκεδάζουν είναι αρκετό για να σου φτιάξει τη μέρα, να σε απογειώσει πραγματικά και να απαλύνει κάθε άγχος και στεναχώρια. Την ίδια στιγμή κάθε ανθρώπινη σχέση η οποία εμπεριέχει στοιχεία από τις παραπάνω καταστάσεις ενδυναμώνεται και σφυρηλατειται εξομαλύνοντας τις όποιες αντιθέσεις και διαφορές.

Περνώντας στη δεύτερη μορφή συναντά κανείς αυτό που σίγουρα έλειπε από παλαιότερες εποχές. Την ελευθερία των επιλογών μας και τη στάση του υπεύθυνου πολίτη. Οποιαδήποτε καταπίεση ή παραβίαση της ιδιωτικότητάς μας αποτελεί μία αποφράδα στιγμή για την ιστορία και μία δυσβάσταχτη κατάσταση για τις προσωπικότητές μας. Για να αποφύγουμε καταστάσεις ανελευθερίας, προϋπόθεση είναι η υπευθυνότητα και η ενεργός συμμετοχή μας στο πολιτικό γίγνεσθαι. Δεν νοείται να αφήνουμε τους άλλους να παίρνουν αποφάσεις για εμάς και μετά οι ίδιοι να διαμαρτυρόμαστε ή να αρνούμαστε να αναλάβουμε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το δικαίωμα της ελευθερίας και το επόμενο δευτερόλεπτο να γκρινιάζουμε για έλλειμμα στο δικαίωμα επιλογής στη ζωή μας. Όταν έχουμε τις καταστάσεις στα χέρια μας, σε όποιο βαθμό αυτό είναι δυνατό, σίγουρα νιώθουμε μεγαλύτερη ασφάλεια, μικρότερο άγχος και μεγαλύτερη ευθυμία.

Η τρίτη πτυχή αφορά το σύμπαν και την κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργεί η ζωή και ο κόσμος. Εφόσον δεν το επιτύχουμε αυτό, λόγω της αμορφωσιάς μας, λόγω του πολιτισμικού κεφαλαίου που κουβαλάμε, λόγω του ότι θέλουμε να πιστεύουμε ότι για όλα υπάρχει μία ανώτερη δύναμη, τότε είμαστε καταδικασμένοι να αγόμαστε και να φερόμαστε ανάλογα με τις καταστάσεις. Είναι αυτονόητο πως πρέπει να γνωρίζουμε τους νόμους της ζωής, της βιολογίας και της φυσικής, ώστε να μη μας φοβίζουν πράγματα τα οποία δε θα έπρεπε να μας προκαλούν τέτοια συναισθήματα και φυσικά για να ξέρουμε ποια ροή θα ακολουθήσουν τα πράγματα σύμφωνα με τη νομοτελειακή εξέλιξη του κόσμου. Είμαστε ενέργεια και σαν ενέργεια θα συνεχίσουμε την παρουσία μας στον συμπαντικό κόσμο, αφού γνωρίζουμε πως αυτή δεν χάνεται ποτέ, απλά αλλάζει μορφές. Δεν έχει κανένα νόημα λοιπόν να επιζητούμε μία επίπλαστη αθανασία λόγω της ματαιοδοξίας μας, αφού έτσι κι αλλιώς θα υπάρχουμε με κάποιο ενεργειακό ίχνος σε τούτο τον κόσμο.

Πλησιάζοντας προς το τέλος αυτής της σύντομης συγγραφικής προσπάθειας θα ήθελα να τονίσω πως για την επίτευξη του μέγιστου αποτελέσματος οι τρεις παραπάνω προϋποθέσεις πρέπει να συνδυαστούν σε όσο γίνεται μεγαλύτερο βαθμό. Νομίζω πως ο συλλογισμός είναι απλός. Εάν απουσιάζει ένα δομικό στοιχείο από μία ένωση, τότε αυτή είναι αδύναμη και ανά πάσα στιγμή μπορεί να διαρραγεί. Οφείλουμε να εξασκήσουμε και να επιδιώξουμε στη ζωή μας όσα προαναφέρθηκαν με απώτερο στόχο να διάγουμε έναν βίο ευτυχισμένο πάνω από όλα και ήρεμο…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

AKOYΣΤΕ MAΣ ΣΤΟ YOUTUBE

ΟΔΗΓΙΕΣ Ε CLASS ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου