Αναζήτηση

Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2020

Ποτέ μην ξεχάσετε πόσο υπέροχοι πραγματικά είστε…

Εκπαιδευτικού Π.Ε. 70 Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 29/1/2021
Για καλύτερη θέαση σε κινητό, μπορείτε να το γυρίσετε οριζόντια.

Μέσα στο άγχος των ημερών και στις αποφράδες στιγμές που ζούμε, το μυαλό πολλές φορές επιμένει να κολλάει σε πράγματα και καταστάσεις που είναι ανούσια και μικρή σημασία έχουν για το βίο που διάγουμε. 

Από την αρχαιότητα ακόμη η αυτογνωσία αποτελούσε ένα απαραίτητο προσόν για να μπορέσει κανείς να ξεχωρίσει και να ευτυχήσει στη ζωή του. Στη σημερινή εποχή, πολλές φορές βασιζόμαστε σε μία πλαστή πραγματικότητα, εικονική και επηρεαζόμαστε σφόδρα απ' όσα βλέπουμε και διαβάζουμε στο διαδίκτυο, στις εφημερίδες και στην τηλεόραση. 

Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να βομβαρδιζόμαστε από πληθώρα πληροφοριών, που άλλοτε είναι σωστές και άλλοτε όχι και στο τέλος να καταλήγουμε να προσπαθούμε να ταξινομήσουμε όλα αυτά που διαβάσαμε και πολλές φορές να τα εφαρμόσουμε στη ζωή μας. 

Και εκεί ακριβώς έρχεται η στιγμή που ξεχνάμε ποιοι είμαστε πραγματικά, τι έχουμε καταφέρει έως τώρα και πού μπορούμε να φτάσουμε. Είναι τα δευτερόλεπτα εκείνα που τα δάκρυα τρέχουν από τα μάτια μας γιατί θεωρούμε πως δεν προσφέρουμε όσο μπορούμε στα παιδιά μας, ενώ δίνουμε στην πραγματικότητα τον καλύτερό μας εαυτό, είναι η στιγμή που θεωρούμε πως είμαστε στη δουλειά μας ημιτελείς, ενώ έχουμε καταφέρει θαύματα και η στιγμή που νιώθουμε πως η ζωή μας δεν έχει νόημα ενώ είναι ό,τι ομορφότερο μας έχει συμβεί. 

Μη μου πείτε τώρα πως δεν σας έχει τύχει; Ξέρω πως θα είναι ψέματα και πώς θα εθελοτυφλείτε στρουθοκαμηλίζοντας. Ο χρόνος που μου πήρε να γράψω αυτό το άρθρο είναι πολύ περισσότερος από αυτόν που χρειάζεστε για να στραφείτε εσωτερικά στον εαυτό σας, να αναλογιστείτε όλα τα παραπάνω και να καταλάβετε πως τα δάκρυα που χύνετε είναι πραγματικά χαμένα. Σας απέρριψαν στον έρωτα; Υπάρχουν και αλλού πορτοκαλιές, που κάνουν πορτοκάλια. Κάνατε λάθος στη δουλειά σας; Ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Μήπως μαλώσατε τα παιδιά σας υπέρ του δέοντος; Σκεφτείτε λίγο, εσείς τι κάνατε μικροί και πώς μεγαλώσατε; 

Τα πράγματα είναι απλά! Είστε οι καλύτεροι για αυτό που έχετε επιλέξει να κάνετε για την οικογένεια μέσα στην οποία μεγαλώνετε. Οι αρχές και το πολιτισμικό κεφάλαιο του καθένα διαφέρει και για αυτό δεν υπάρχει μία νόρμα και ένας κανόνας τον οποίο θα μπορούσαμε να ακολουθήσουμε σύμφωνα με όσα διαβάζουμε. Διαθέτουμε απόψεις, αξιολογούμε προτάσεις και συνδιαμορφώνουμε το δικό μας μέλλον μέσα από τις επιλογές μας και τα πιστεύω μας. Οτιδήποτε άλλο είναι απλά ένα αποτυχημένο "copy-paste" ή "άρπα-κόλλα" που θα έλεγε και ο Μπαμπινιώτης. 

Κλείνοντας, θα σας πρότεινα μία βόλτα στην εξοχή και έναν περίπατο στη φύση. Προσοχή όμως! Πρέπει να είστε μοναχούληδες και να απαλλάξετε το μυαλό σας από έγνοιες και βάσανα. Μία ώρα ημερησίως! Αυτό αρκεί για να δείτε τον κόσμο με καθαρότερη σκοπιά κι ανάποδα. Και μη μου πείτε πως το ανάποδο δεν είναι σωστό… 



Εν οίδα ότι ουδέν οίδα ! 

Σωκράτης

2 σχόλια:

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου