Αναζήτηση

Κυριακή, 24 Μαΐου 2020

Ο-Η εκπαιδευτικός στα μάτια του σύγχρονου μαθητή είναι η Google με ψυχή.

Του Μιλτιάδη Κοτζιάμπαση
Εκπαιδευτικού ΠΕ 70


Ο-Η εκπαιδευτικός στα μάτια του σύγχρονου μαθητή είναι η Google με ψυχή.
Είναι αναντίρρητη διαπίστωση πως το παιδαγωγικό μας σύστημα πέρα από τα όσα μας προσφέρει και μας έχει προσφέρει όλα αυτά τα χρόνια έχει μείνει πίσω σε σχέση με τις σύγχρονες παιδαγωγικές και τεχνολογικές εξελίξεις. 

Το γεγονός αυτό έγινε ακόμα πιο εμφανές αυτές τις μέρες και αυτούς τους μήνες που χρειάστηκε να εισάγουμε την τεχνολογία στη ζωή μας, ώστε να παραμείνουμε σε επαφή με τους μαθητές και τις μαθήτριές μας για να τους στηρίξουμε τόσο παιδαγωγικά όσο και ψυχαγωγικά.

Σε αυτό το άρθρο θα ήθελα να αναφερθώ στο ρόλο του σύγχρονου δασκάλου και στο δύσκολο έργο που έχει αυτός να επιτελέσει μέσα στη νέα πραγματικότητα.


Όλα αυτά φυσικά προϋποθέτουν μία αλλαγή πολιτικής από πάνω προς τα κάτω, άμεση επιμόρφωση νέων και παλαιών εκπαιδευτικών, ώστε να μπορούν να στηρίξουν το νέο αυτό οικοδόμημα της παιδαγωγικής. Σε επόμενο στάδιο είναι απαραίτητος ένας τεχνολογικός μαραθώνιος επιμόρφωσης ολόκληρης της κοινωνίας, καθώς τα φαινόμενα ηλεκτρονικού αναλφαβητισμού στην Ελλάδα είναι πολύ πιο έντονα σε σχέση με άλλες χώρες, με αποτέλεσμα να καθυστερεί η εξέλιξη και η πρόοδος της πατρίδας μας.

Ο ρόλος του δασκάλου λοιπόν δεν είναι πλέον να παραθέσει στείρες και άκρατες γνώσεις στα παιδιά. Βασικός στόχος της σύγχρονης παιδαγωγικής, κατά την άποψή μου, είναι να μάθουν οι σύγχρονοι μαθητές και μαθήτριες και αυριανοί πολίτες αυτής της χώρας να αναζητούν μία πληροφορία, να την ταξινομούν, να τη διαχειρίζονται και να μπορούν να διαπιστώσουν με όσο μεγαλύτερη ακρίβεια το βαθμό αληθοφάνειας και ισχύος της. Ακριβώς εδώ έρχεται ο εκπαιδευτικός που στόχος του είναι να καλλιεργήσει τις παραπάνω ικανότητες, να γίνει ουσιαστικά μία Google με ψυχή.

Η καθοδήγηση και η βοήθεια αυτή μπορεί να έρθει μέσα από πολλούς τρόπους: 


Για να δείξουμε στα παιδιά τον τρόπο που πρέπει να μας ζητούν πληροφορίες δεν έχει νόημα να τους δώσουμε ένα κείμενο και να τους πούμε ψάξτε γενικά πληροφορίες για τον Κολοκοτρώνη. Οι ερωτήσεις μας πρέπει να είναι στοχευμένες ώστε να αναζητήσουν συγκεκριμένες πληροφορίες που θα αποτελέσουν τις πυρηνικές γνώσεις για μελλοντική περισσότερη αναζήτηση.

Επίσης, κατά την άποψή μου, θα πρέπει να αναρτηθεί σε κάθε σχολείο ένας κατάλογος με τα χαρακτηριστικά που μας επιτρέπουν να αναγνωρίζουμε πότε μία είδηση είναι ψεύτικη και πότε αληθινή. Τέτοια είναι τα ορθογραφικά λάθη, η έλλειψη πηγών και επιχειρηματολογίας με νόημα, η έλλειψη συντάκτη κ.λ.π. Τα fake news θα αποτελέσουν ίσως τη μεγαλύτερη μάστιγα της εποχής μας και τον μεγαλύτερο κίνδυνο ελέγχου των μαζών που μπορεί να οδηγήσει σε συμπεριφορές αντικοινωνικές και επικίνδυνες εν γένει για το σύνολο του πληθυσμού του πλανήτη.

Στα πλαίσια αυτά, η κατανόηση των κειμένων έχει περάσει πλέον στην πρώτη θέση των παιδαγωγικών στόχων,πάνω από τη γραμματική και το συντακτικό, καθώς πρόκειται για μία ικανότητα που αποτελεί βασική προϋπόθεση για να επιβιώσει κανείς και να αναπτυχθεί στον σημερινό κόσμο. Οι βασικές γνώσεις που θα προσφερθούν στα παιδιά και οι οποίες είναι απαραίτητες να γίνουν κτήμα τους, ώστε να μπορούν να αναζητήσουν τις πληροφορίες που τους ενδιαφέρουν, είναι αναγκαίο να διαχωριστούν και να ταξινομηθούν τόσο από την πολιτεία τόσο και από τους εκπαιδευτικούς, για να επιτευχθούν όλοι οι παραπάνω στόχοι. 

Τι νόημα έχει να γνωρίζουμε ακριβώς στείρους αριθμούς και γεγονότα χωρίς να γνωρίζουμε τις αιτίες και τις αφορμές που τα προκάλεσαν και οι οποίες μπορούν να μας βοηθήσουν να αποφύγουμε παρόμοια ατοπήματα στο μέλλον; Τι νόημα έχει να γνωρίζω πρόσθεση και αφαίρεση, αν δεν ξέρω πώς να τη χρησιμοποιήσω στην καθημερινή μου ζωή; 

Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο παραδείγματα που δηλώνουν χωρίς περιστολές προς τα πού πρέπει να κατευθυνθεί η σύγχρονη παιδαγωγική. Ας μην περιμένουμε αυτό να γίνει από τη μία μέρα στην άλλη. Έπρεπε όμως να έχουμε ξεκινήσει από χθες το χτίσιμο μιας νέας και ελπιδοφόρας παιδαγωγικής πραγματικότητας. Αυτό δεν έχει γίνει και θέλω να ελπίζω πως όλες αυτές οι δυσκολίες που περνάμε στις μέρες μας θα έχουν και ένα παράπλευρο πλεονέκτημα. Θα μας βοηθήσουν να εντάξουμε περισσότερο την τεχνολογία στη ζωή μας και στην τάξη μας και θα μας στρέψουν προς τους παραπάνω στόχους. Αν εγκαταλειφθεί όλη αυτή η προσπάθεια που έγινε αυτούς τους μήνες με τη βοήθεια της τεχνολογίας και αφεθούν τα όσα μάθαμε να ατονίσουν στο πέρασμα των χρόνων, τότε θα μιλάμε για μία τρύπα στο νερό. Μία εγκαταλελειμμένη και μισή προσπάθεια που κατέληξε όπως τα Ολυμπιακά ακίνητα, παρατημένη και ξεχασμένη στο βάδισμα του χρόνου...

Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 22/5/2020

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου