Αναζήτηση

Κυριακή 11 Απριλίου 2021

Η πιο όμορφη στιγμή της ημέρας είναι όταν ξαπλώνεις λαβωμένος από τη γλυκιά κούραση...

 

 Του Μιλτιάδη Κοτζιάμπαση (Π.Ε. 70)

Η ζωή μας είναι το σημαντικότερο και πολυτιμότερο αγαθό. Δεν μπορεί να μπει σε καμία ζυγαριά ούτε να εκτιμηθεί οικονομικά ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο που έχουν δημιουργήσει τα ανθρώπινα όντα. Είναι αλήθεια πως υπάρχουν μέρες που μπορεί κανείς ή καμία να κουραστεί υπερβολικά και να νιώσει απογοητευμένος από τη ζωή του.


Το γεγονός αυτό δεν πρέπει να μας φοβίζει. Μάλλον θα πρέπει να μας κάνει χαρούμενους και χαρούμενες. Η συχνή ανασκόπηση και ενδοσκόπηση των όσων συμβαίνουν στη ζωή μας, βοηθάνε να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει τίποτα ωραιότερο από το να είμαστε χρήσιμοι, να προσφέρουμε, να δημιουργούμε και, όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο, να κουραζόμαστε.


Εύκολα μπορεί κανείς να διαπιστώσει βλέποντας γύρω του την κοινωνία πως υπάρχουν άνθρωποι άνεργοι και νέοι πολύ πιο κουρασμένοι από όσους και όσες έχουν κάποια δουλειά. Αυτό που για άλλους είναι το ζητούμενο, αρκετοί-ες το θεωρούν δεδομένο και ίσως δεν το εκτιμούν όσο θα έπρεπε. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονίσουμε ότι η κούραση που προέρχεται από ψυχολογικούς λόγους μπορεί να είναι πολύ χειρότερη από αυτή που προέρχεται από σωματικούς. Στη δεύτερη υπάρχει δυνατότητα ανάνηψης. Στην πρώτη δεν είναι πάντα εύκολο να συμβεί αυτό…


Θα ήθελα να τονίσω πως φυσικά και πρέπει να κρατήσουμε το μέτρο. Σίγουρα θα υπάρξουν κάποιες στιγμές που θα κουραστούμε περισσότερο και κάποια διαστήματα στα οποία θα είμαστε πιο χαλαροί. Καλό είναι όμως να κοιτάμε γύρω μας και να αναλογιζόμαστε τα όσα συμβαίνουν. Στο τέλος της ημέρας, θα έρθει η ώρα να πέσουμε στο κρεβάτι, σίγουρα μετά από μία κουραστική μέρα, τα μάτια μας θα κλείσουν αμέσως και θα κοιμηθούμε βαθιά και αληθινά. Δεν ισχύει το ίδιο όμως για όσους είναι αναγκασμένοι, έχουν μάθει ή έχουν συνηθίσει, να δέχονται έτοιμη τροφή, χωρίς να να επιδιώκουν να βρουν μία οποιαδήποτε δουλειά, έστω και αν αυτή δεν είναι σχετική με την πανεπιστημιακή τους πορεία.


Το δίλημμα, ζούμε για να δουλεύουμε ή δουλεύουμε για να ζούμε είναι πλαστό. Φυσικά και δουλεύουμε για να ζούμε. Σε αντίθετη περίπτωση θα πεθάνουμε από την πείνα. Φυσικά ζούμε για να δουλεύουμε. Σε αντίθετη περίπτωση η ζωή μας δεν έχει νόημα και η γλυκιά κούραση που έρχεται τα βράδια απουσιάζει, γεγονός που έχει απρόβλεπτες συνέπειες για τη μελλοντική μας πορεία…


Με μέτρο λοιπόν, επιδιώκουμε όσο το δυνατόν να δουλεύουμε περισσότερο, ισορροπώντας τις οικογενειακές μας υποχρεώσεις με τον προσωπικό μας χρόνο για χαλάρωση και ψυχαγωγία είτε μόνοι μας είτε με τα παιδιά μας. Αν χαθεί κάτι από αυτή την εξίσωση, τότε χάνεται η μαγεία της ζωής...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

AKOYΣΤΕ MAΣ ΣΤΟ YOUTUBE

ΟΔΗΓΙΕΣ Ε CLASS ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου