Αναζήτηση

Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2020

Πρέπει και μπορούμε να διδάσκουμε τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους



Εκπαιδευτικού Π.Ε. 70





Για καλύτερη θέαση σε κινητό, μπορείτε να το γυρίσετε οριζόντια.

Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 11/12/2020

Γράφοντας το σημερινό μου άρθρο σκεφτόμουν πως αυτή η ρήση του Κομένιου είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Σε μία εποχή όπου τα φαινόμενα ακραίων πολιτικών και ακραίων φωνών εντείνονται, παρά τη δυνατότητα που δίνουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να μιλάει κανείς πιο ελεύθερα, στο τέλος της ημέρας ακούγονται μόνο αυτοί οι οποίοι τσιρίζουν και εκστομίζουν κορώνες.

Ο ρόλος του σύγχρονου παιδαγωγού δεν είναι άλλος από το να μάθει στους μικρούς μαθητές και μαθήτριες να σέβονται τη διαφορετικότητα, να κατανοούν πως ο κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ταλέντα και να μάθουν να αγαπούν τον κόσμο ολόκληρο, όπως είναι, γεμάτος αδυναμίες, αλλά και υποσχέσεις για το μέλλον. Στα πλαίσια αυτά δεν είναι επιτρεπτό στη σημερινή μέρα κανένα παιδί να μένει εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας, να υπάρχουν ακόμη θέματα ταμπού, όπως η σεξουαλική αγωγή, τα οποία εξοβελίζονται από το σχολείο για λόγους δογματικούς και συντηρητικούς. Την ίδια στιγμή, η χώρα μας είναι πρώτη στην Ευρώπη σε εκτρώσεις… 

Το ζήτημα της μετανάστευσης και της ευρύτερης παγκοσμιοποίησης είναι ένα πολύ σύνθετο θέμα, για το οποίο γίνονται πολλές συζητήσεις. Αυτές όμως δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επηρεάζουν την ψυχοσύνθεση των μικρών παιδιών. Είναι αναγκαίο να τα προφυλάξουμε και να τα αφήσουμε έξω από κάθε παρόμοια σύγκρουση. Τα πλασματάκια που έρχονται στα χέρια μας, ειδικά στο νηπιαγωγείο και τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού είναι τάμπουλα ράζα. Λουλουδάκια αγνά που μόλις έχουν ξεπεταχτεί και πραγματικά το μυαλό τους είναι κενό από εξωτερικά ερεθίσματα και αθώο. Εδώ δίνεται μία λαμπρή ευκαιρία στον κάθε εκπαιδευτικό να φροντίσει αυτά τα λουλουδάκια και να ακονίσει τα μυαλουδάκια τους επιβεβαιώνοντας τον κανόνα πως μέσα από την εκπαίδευση μπορούμε σίγουρα να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να επιτελέσουμε κοινωνικό έργο και να καταλάβουμε πως κανένας δεν περισσεύει στην κοινωνία αυτή. Πολλές χώρες του εξωτερικού, όπως η Γερμανία, η Αμερική και η Αυστραλία το διαπίστωσαν από νωρίς, για αυτό βλέπουμε σήμερα σε θέσεις άτομα-κλειδιά τα οποία δεν είναι της εθνικότητας της χώρας, αλλά μπορεί να προέρχονται από πολύ μακρινές περιοχές ή να είναι μετανάστες δεύτερης γενιάς. 

Η πολυπολιτισμικότητα δεν είναι μειονέκτημα, αλλά πλεονέκτημα. Αξιοποιώντας τη διαφορετική δεξαμενή των γονιδίων με τον κατάλληλο τρόπο, στο τέλος έχεις περισσότερες πιθανότητες να σπρώξεις την κοινωνία προς τη θετική κατεύθυνση και να προωθήσεις την οικονομική ευημερία μέσα από τις ποικιλότροπες ιδέες που μπορούν να σε κάνουν να κυριαρχήσεις στον σημερινό κόσμο της παγκοσμιοποίησης. Βέβαια, για να συμβεί αυτό, χρειάζεται το κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο και η κατάλληλη πολιτική από την πολιτεία η οποία θα εντάξει στο αναλυτικό πρόγραμμα και θα διαμορφώσει τα μαθήματα με τέτοιο τρόπο ώστε να διευκολύνεται η προσαρμογή, η αποδοχή και η ανέλιξη των παιδιών που προέρχονται από άλλες χώρες.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να τονίσω πως δεν πρέπει να συγχέουμε την ανεξέλεγκτη μετανάστευση με την οργανωμένη και ελεγχόμενη η οποία μπορεί να βοηθήσει τους παραπάνω στόχους. Εκ των πραγμάτων όταν επικρατεί αναρχία δεν μπορεί να εφαρμοστεί καμία πολιτική. Δεν πιστεύω πως σήμερα στην Ελλάδα υπάρχει παιδαγωγός που θα αρνούνταν την ευκαιρία εκπαίδευσης σε οποιαδήποτε παιδί και θα έδινε τα πάντα για να πάει μπροστά άσχετα από την εθνικότητά του. 

Έχουμε γνωρίσει και έχουμε δει όλοι συγγενείς μας που μεγαλώνουν στο εξωτερικό, να προοδεύουν και να διαπρέπουν στις τοπικές κοινωνίες. Κατέφθασαν σε αυτές κατατρεγμένοι, δημιούργησαν οικογένειες, κράτησαν πολλά στοιχεία του πολιτισμού τους, αλλά προσαρμόστηκαν και ξεχώρισαν, παρότι όταν πήγαν έμοιαζαν με "ακατέργαστα υλικά". Όπως έλεγαν και οι πυθαγόρειοι φιλόσοφοι, αν δε χτυπήσεις τον πηλό, δεν γίνεται κεραμίδι. Οι αρχαίοι Έλληνες το είχαν διαπιστώσει πρώτοι και το εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο για αυτό και δημιούργησαν αυτά που δημιούργησαν. Ο Μέγας Αλέξανδρος δε, αν δεν έφευγε νωρίς, θα είχε αλλάξει ολόκληρη τη ροή του κόσμου μέσα από το συνονθύλευμα πολιτισμών που έφερε σε επαφή. Το ίδιο έκαναν και οι Ρωμαίοι. Καμία αυτοκρατορία και κανένας πολιτισμός δεν έφτασε στην ακμή του μόνος του, ολομόναχος, χωρίς να επηρεαστεί από άλλους!

Κλείνοντας θα ήθελα να επισημάνω πως εμείς οι εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα στις μικρότερες βαθμίδες της εκπαίδευσης, δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, ώστε να μπορέσουμε, όπως λέει και ο τίτλος, να διδάξουμε τα πάντα σε όλα τα παιδάκια. Στο τέλος της ημέρας καμαρώνουμε υπερήφανοι για αυτό που επιτύχαμε και αισθανόμαστε ακόμα πιο χαρούμενοι όταν βλέπουμε τα πολύμορφα και διαφορετικά λουλουδάκια που φροντίσαμε στη μικρή ηλικία, ακόμη και αν δεν έχουν ακολουθήσει όλα την εξέλιξη που θα περιμέναμε, να γίνονται μεγάλα δέντρα και να μας χαιρετάνε στον δρόμο κουνώντας τα φύλλα τους που είναι πλημμυρισμένα από αγάπη και ευχαρίστηση...



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου