Αναζήτηση

Πέμπτη 11 Μαρτίου 2021

Η βία φέρνει βία, το ίδιο και η ανομία

 

Του Μιλτιάδη Κοτζιάμπαση (Π.Ε.70)

Άρθρο μου στον Ευβοϊκό Τύπο στις 19/3/2020

Τα όσα διαδραματίστηκαν χθες και τις προηγούμενες μέρες στην Αθήνα, το μόνο που προκαλούν είναι θλίψη και στεναχώρια. Για άλλη μία φορά αποδεικνύουμε πόσο ανώριμοι είμαστε σαν κοινωνικά όντα και ότι σε μεγάλο βαθμό φταίμε εμείς οι ίδιοι για την κατάντια στην οποία έχουμε καταπέσει.

Πολύς λόγος γίνεται τον τελευταίο καιρό για τη βία. Η τελευταία σε όλα τα επίπεδα είναι ίσως το χειρότερο πράγμα που μπορεί να συμβεί σε μία κοινωνία. Σαπίζει το παρόν της, προκαλεί οργή, διαταράσσει τον κοινωνικό ιστό και θρυμματίζει σε πολλές χιλιάδες κομματάκια τα θεμέλιά της, θέτοντας το μέλλον της εν αμφιβόλω. Συνήθως η βία αποτελεί την αφορμή για το ξέσπασμα. Οι αιτίες φυσικά είναι βαθύτερες, διατρέχουν οριζόντια διάφορες κοινωνικές ομάδες και έχουνε χαρακτήρα διαχρονικό.

Η κοινωνική απομόνωση, η εξαθλίωση, η έλλειψη δημιουργικής απασχόλησης, η εξαφάνιση της κοινωνικής ηθικής, η ανεργία, η έλλειψη Παιδείας, φυσικά η λανθασμένη οικογενειακή ανατροφή, η οποία πολλές φορές είναι γεμάτη δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις, γεμάτη Δημοκρατία χωρίς συνέπειες, είναι μερικές από τις μεγαλύτερες αιτίες των φαινομένων βίας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Στην Ελλάδα όμως υπάρχει ακόμα ένας παράγοντας. Αυτός είναι η έλλειψη τήρησης των νόμων. Από τη στιγμή που ο καθένας μπορεί να χτυπάει τον άλλον και να μένει ατιμώρητος, είτε είναι αστυνομικός, είτε είναι αντιεξουσιαστής, είτε είναι απλός πολίτης που έχει διαφωνία με κάποιον άλλον πολίτη, τότε είναι σχεδόν σίγουρο πως το φαινόμενο θα επαναληφθεί, με μικρότερες ή μεγαλύτερες εξάρσεις και χωρίς αναστολές. Σαφέστατα πολλές φορές οι νόμοι μπορεί να είναι άδικοι από τη δική μας οπτική γωνία. Τα γεγονός αυτό δε μας δίνει όμως το δικαίωμα να τους καταπατούμε ή να κάνουμε οτιδήποτε επιθυμούμε για να αποφύγουμε την τήρησή τους ή την εφαρμογή τους, ακόμα και αν αυτοί δεν έχουν ψηφιστεί με επαρκή διαβούλευση. Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Εφόσον θεωρούμε ότι κάποια κυβέρνηση δε μας ικανοποιεί μπορούμε να ψηφίσουμε μία αντίθετη στις επόμενες εκλογές που πιστεύουμε πως θα βγάζει πιο δημοκρατικούς νόμους και με μεγαλύτερη συμμετοχικότητα των πολιτών. Αυτό δε μας νομιμοποιεί όμως μέχρι τότε να καίμε σπίτια, να καταστρέφουμε περιουσίες, να βάζουμε σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, να βρίζουμε και γενικώς να ξεσπάμε σε ό,τι βρούμε μπροστά μας, γνωρίζοντας πως την επόμενη μέρα δε θα έχουμε καμία συνέπεια για τις πράξεις μας.

Εάν λοιπόν υπήρχε όντως σωστή τιμωρία για όσους αστυνομικούς προβαίνουν σε κατάπτυστα φαινόμενα βίας, σωστή τιμωρία για όσους καίνε και καταστρέφουν τις περιουσίες των απλών πολιτών, τήρηση και αναλογικότητα των νόμων ανεξαρτήτως εξουσίας και κοινωνικής θέσης, τότε τα φαινόμενα βίας δε θα είχαν εξαλειφθεί, αλλά θα είχανε αγγίξει τα επίπεδα των πολιτισμένων κοινωνιών του δυτικού κόσμου. Και αυτά όμως να μην υπάρχουν, πρέπει να έχουμε την εσωτερική αντοχή και να πάμε κόντρα στον εαυτό μας, ελέγχοντας τα ξεσπάσματα θυμού, που μόνο δάκρυα προσφέρουν.

Τα πράγματα είναι απλά και κατανοητά. Η βία είναι σίγουρο πως θα φέρει περισσότερη βία. Κάποιοι για πολιτικούς ή άλλους σκοπούς θα θελήσουν να το εκμεταλλευτούν (ανεξαιρέτως χρώματος), κάποιοι λίγοι που υποφέρουν από τα συμπτώματα που προαναφέραμε παραπάνω και γνωρίζουν πως δε θα έχουνε κάποια συνέπεια ιδιαίτερη, θα βρουν τρόπο να ξεσπάσουν και στο τέλος ο μόνος που θα βγει χαμένος θα είναι ο απλός κόσμος.

Ο μόνος τρόπος για να χτυπηθεί το φαινόμενο αυτό στη ρίζα του είναι να γίνεται σωστή, μη δογματική εκπαίδευση πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Αυτό όμως απαιτεί γενικότερη αλλαγή της νοοτροπίας μας, που είναι πολύ δύσκολο να συμβεί άμεσα, γενικότερη έξοδο από το τέλμα που έχουμε καταπέσει τα τελευταία χρόνια, που επίσης είναι δύσκολο να συμβεί άμεσα. Είναι πέρα από σίγουρο ότι και τα επόμενα χρόνια θα αντικρίζουμε μία κατάσταση που, αντί να ωθεί τους νέους σε δημιουργικούς και καινοτόμους ορίζοντες, θα τους οδηγεί στο να κατεβάζουν τζαμαρίες. Θα πάψει να συμβαίνει όταν εκπληρωθούν όλες οι προϋποθέσεις που αναλύσαμε παραπάνω. Έως τότε, ο εθισμός μας και η ανοχή μας προς τα φαινόμενα βίας, θα συνεχίζουν ακάθεκτα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

AKOYΣΤΕ MAΣ ΣΤΟ YOUTUBE

ΟΔΗΓΙΕΣ Ε CLASS ΓΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ

Μαθαίνοντας Βιωματικά

Αρχειοθήκη ιστολογίου